İlkbaharın başlangıcı olmasına rağmen insanların genelde götünün donduğu bir Mart ayında gelmişim dünyaya. Ve hala 'neden geldim, ne işim var bu insanların arasında' kafasındayım. Hep mutlu görünürüm ama en son ne zaman gerçekten mutlu olduğumu inanın bilmiyorum. Aslında bazı insanların sadece bir 'Nasılsın' mesajıyla nasıl havalara uçtuğumu da bi ben bilirim.Benim hayata bakışım 'ölemediğimizden yaşıyoruz' gerçeği. Ve yaşıyorsak eğer bunu müziğe ve kitaplara borçluyuz bence. Bir de basketbol hayattır. Gerisi tırtt. Bir şeye sinirlendiğimde yada hayatımın ne kadar boktan olduğunu düşündüğüm zamanlarda yaptığım tek şey uyumak. Bu arada bazı insanlar çok bazı. Neyse adım da Güllü. Öptüm bye.
